Bir gün sen camdan dışarı bakıyordun, bu hiç normal değildi.
Ben bezelye ayıklıyordum masada. Sen bezelyeye bayılmazdın ama değişiklikleri severdin.
Ben bunu bildiğim için bir kabuğun altından çıkan farklı bezelye tanelerine bakıp sana şöyle dedim.
'-eğer bir başkası olursa, affetmem'
Sustun, ne dediğimi anlamıştın ama niye dediğimi anlamamıştın. Sadakatini sorgulatacak bir adım atmamıştın ve benim böyle ciddi meseleleri boşa konuşmayacağımı hesaba kattın.
'-eğer bir gün sen olmazsan, bil ki başka bir hayatta yine seni bulurum'
Sustum.
Başka bir hayat...
Her bezelye tanesinin kendi ihtimalinde büyüyüp ancak binlerce diğeriyle bir arada fokurdamasıyla pişmesi o an fazla garip gelmişti.
Sen camdan dışarı bakan adam, kaç ihtimalin bir aradalığından o odada olabilmiştik, hesap edebilir miydin?
Sen başka bir hayatın ihtimalinden bahseden adam bu hayatta bir başkasının ihtimalinde yaşayabilir miydin?
O akşam '-ellerine sağlık' dediğinde başka bir şüphe belirdi düşüncelerimde.
'-ya değişiklik bensem?'
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder